گروهی از مردم بیدار می‌شوند و خود را در خانه‌ای مرموز زندانی می‌بینند که هیچ راه فراری از آن نیست. به پشت جمجمه هر یک از آن‌ها دستگاه‌های الکترونیکی متصل شده است. این دستگاه‌ها مواد شیمیایی را که مغز هنگام احساس درد ترشح می‌کند جمع‌آوری می‌کنند و وقتی مقدار آن به حد مشخصی برسد، درها باز خواهند شد. آن‌ها برای فرار باید به خود و یکدیگر آسیب بزنند.

داستان که به صورت فلاش‌بک از زبان مگان روایت می‌شود، زمانی شکل می‌گیرد که تعهد او به ایمان و خانواده پس از خواندن وبلاگ جولی لاک دوباره زنده می‌شود؛ یادداشت‌های روزانه آنلاین جولی که پس از تشخیص بیماری لوسمی حاد مغز استخوان (AML) در پسر ۱۳ ماهه‌اش دکس، به نگارش درآورده بود.